zamknij
zamknij
zamknij
zamknij
zamknij
mobile
Narty Sella Ronda, Włochy::: przewodnik turystyczny Sella Ronda, zdjęcia, mapa, przewodnik narciarski, pogoda, hotele ::: Sella Ronda wyjazdy na narty z Wlochy.pl
Od 1999 roku skorzystało z naszych usług 90 000 osób
callcenter
Świat Tysiąca Marzeń : Grupa TravelOne.pl > Wlochy.pl  >  Mapa i przewodnik: Sella Ronda, Włochy

Na wakacje: Sella Ronda, Włochy


Zdjęcia Włochy
zdjęcie
Miniregion Sella Ronda słynny jest jako krąg 4 przełęczy. Doliny leżące pomiędzy nimi połączone są siecią wyciągów. Region jest ceniony przez miłośników kolarstwa oraz narciarstwa alpejskiego. Cały kompleks Sella Ronda liczy sobie około 40 km. Decydujący się na wędrówkę w tym terenie latem, muszą liczyć się z długością trasy, która zająć może od 5 do 8 godzin. Droga dla kolarzy o długości ok. 55 km była często wykorzystywana do wyścigów Giro d'Italia. Od 2006 roku ma tu nawet miejsce Sella Ronda Bike Day – na czas jednego dnia zostaje zamknięty ruch samochodowy w czterech przełęczach, by w całości mogli z nich korzystać kolarze.

Klimat i pogoda we Włoszech

pogoda: Cortina dAmpezzo

2°C
Lekkie opady śniegu
opady:3.3 mm
zachmurzenie:100%
ciśnienie:1012 hPa
wiatr:0° 0 km/h

Cortina dAmpezzo - prognoza pogody, Włochy

7200000
Aktualne warunki

Czwartek
23 października
Lekkie opady śniegu
2°C
Lekkie opady śniegu
opady:3.3 mm
zachmurzenie:100%
wilgotność:93%
widoczność:1 km
ciśnienie:1012 hPa
wiatr:0° 0 km/h
Czwartek
23 października
Możliwe przejściowe opady deszczu
min: -5°C    max: 4°C
Możliwe przejściowe opady deszczu
opady:12.3 mm
wiatr:338°  22 km/h
wsch. słońca:07:39
zach. słońca:18:11
Piątek
24 października
Częściowe zachmurzenie
min: -6°C    max: 9°C
Częściowe zachmurzenie
opady:brak
wiatr:13°  18 km/h
wsch. słońca:07:41
zach. słońca:18:10
Sobota
25 października
Słonecznie
min: -4°C    max: 13°C
Słonecznie
opady:brak
wiatr:133°  9 km/h
wsch. słońca:07:42
zach. słońca:18:08
Niedziela
26 października
Słonecznie
min: -5°C    max: 11°C
Słonecznie
opady:brak
wiatr:165°  10 km/h
wsch. słońca:07:44
zach. słońca:18:06
Poniedziałek
27 października
Słonecznie
min: -5°C    max: 12°C
Słonecznie
opady:brak
wiatr:150°  5 km/h
wsch. słońca:07:45
zach. słońca:18:05

Cortina dAmpezzo - klimat we Włoszech

Włochy - kiedy na wakacje?
  • Na letnie wczasy do Włoch można wybrać się od maja do października. Prawie w całym kraju temperatury przekraczają wtedy 20 ºC.
  • Najcieplejszymi miesiącami są lipiec i sierpień, kiedy to termometry często wskazują powyżej 30 ºC. Bardzo ciepło jest także w czerwcu i wrześniu.
  • Temperatura wody wzrasta do 20 ºC już w czerwcu. W lipcu, sierpniu i wrześniu możemy być pewni, że morze wzdłuż całego wybrzeża będzie cieplejsze jeszcze o kilka stopni Celsjusza. Natomiast w październiku temperatura wody w regionach północnych spada poniżej 20 ºC.
  • Zwiedzanie włoskich zabytków najlepiej zaplanować na późną wiosnę i wczesną jesień.
Klimat Włoch charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem, z wyraźnym podziałem na północ i południe oraz niziny i góry. Lato w całym kraju jest słoneczne i upalne, zwłaszcza na południu oraz w rejonie Sardynii i Sycylii. Zarówno na północy, jak i na południu, możemy wtedy spodziewać się gwałtownych burz. Na południe od Rzymu występuje także gorący i wilgotny wiatr znad Afryki, zwany sirocco. Warto pamiętać, że w sierpniu Włosi wyjeżdżają na wakacje, więc wiele miast pustoszeje, a zapełniają się plaże. Okres deszczowy we Włoszech przypada przeważnie na wiosnę i jesień. Zima na północy jest chłodna, a w górach mroźna i śnieżna. Na południu ta sama pora roku przebiega łagodnie, za to z dużą ilością opadów.
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
-14,-14,-12,-10,-5,-2,0,0,-1,-5,-9,-12,-9,-9,-7,-5,-1,1,3,3,1,-1,-6,-9,-11.5,-11.5,-9.5,-7.5,-3.0,-.5,1.5,1.5,.0,-3.0,-7.5,-10.5
Godziny słoneczne w ciągu dnia
StyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
555455665543
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
111,117,142,155,149,129,152,127,108,118,112,123,71,73,85,88,88,88,91,87,83,79,79,80
Dni z opadami w ciągu miesiąca
StyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
151724232121231818162022
  • Włochy: Od A do Z

  • Na podstawie: Włochy północne. Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu oraz Włochy południowe. Śródziemnomorskie dolce vita.
    Informacje prezentowane na tej stronie pochodzą z przewodników wydanych w 2009 roku.

  • Aby zgłosić poprawki, kliknij tutaj »
  • Alkohol
  • We Włoszech nie funkcjonują tak jak u nas otwarte całą noc sklepy z alkoholem i raczej nie ma czegoś takiego jak nasz monopolowy. Rozpowszechnione są natomiast enoteki z szerokim wyborem win, które jest tu ogólnie zdecydowanie tańsze niż w Polsce (niezłe można kupić już za 1–2 EUR, a za 8–10 EUR dostaniemy trunek gatunkowy). Wino można też oczywiście kupić w barze, restauracji czy trattorii. Mocniejszy alkohol znajdzie się zazwyczaj w supermarkecie. Nie dostaniemy mandatu za picie lżejszego alkoholu (piwa czy wina) w publicznych miejscach. Pijany cudzoziemiec ma jednak bardzo duże szanse, że zostanie zatrzymany do kontroli przez policje. W dyskotekach zabronione jest sprzedawanie mocniejszych alkoholi po godzinie 2 w nocy.
  • ▲ do góry
  • Apteki
  • Apteka czyli farmacia, oznaczona jest zielonym krzyżem. Przeważnie nie ma problemu z ich znalezieniem i często przy głównych ulicach w centrum można ich spotkać kilka. Należy jednak uważać na godziny otwarcia, gdyż podobnie, jak w przypadku sklepów obowiązują tu godziny siesty. Poza dużymi miastami jak Rzym czy Mediolan we Włoszech trudno znaleźć apteki całodobowe. Funkcjonuje tu natomiast system nocnych dyżurów, pełnionych przez poszczególne apteki, jako tzw. farmacie di turno. Informacja o aktualnych dyżurach jest dostępna na drzwiach każdej apteki, a także w internecie (/ http://www.farmacieaperte.it – strona po włosku). Często trzeba do takiej apteki zadzwonić na podany na drzwiach numer. Zakupy w nocnych aptekach są droższe, do ceny produktu doliczana jest ustawowa opłata, ok. 4–5 EUR. Farmacia di Turno otwarta jest także w niedziele i w godzinach sjesty, do ceny dolicza się wtedy ok. 2 EUR (nie w mieście). Przy większości aptek można znaleźć całodobowe, zewnętrzne automaty z prezerwatywami (ceny niższe niż w aptece), a także automaty z podstawowymi środkami opatrunkowymi, higienicznymi i przeciwbólowymi.
  • ▲ do góry
  • Autostop
  • Zabronione jest podróżowanie autostopem po autostradzie, gdzie od razu witają nas wielkie tablice no autostop i gdzie za próby zatrzymywania aut można dostać wysoki mandat. Ogólnie autostopowicze nie są częstym widokiem na włoskich drogach, ale niektórzy podróżują w ten sposób i raczej nie ma problemów ze złapaniem z natury towarzyskich i otwartych Włochów „na stopa”. Odradza się jednak takie wyprawy samotnym kobietom – niektórzy Włosi traktują próbę zatrzymania samochodu przez dziewczynę jako jednoznaczną propozycję. Podobnie jak w Polsce, autostop jest tu z założenia instytucją darmową.
  • ▲ do góry
  • Banki i bankomaty
  • Banki i bankomaty są powszechnie dostępne, w centrum znajdziemy ich więcej niż kilka, często w bezpośrednim sąsiedztwie. Największe banki to Unicredit Banca czy Banca Roma. Otwarte są one przeważnie w godzinach: 8.30–13.30 oraz 14.30–16.00. Większość bankomatów przyjmuje karty Visa, Master i Maestro, znajduje się zresztą na nich zawsze informacja, jaki rodzaj kart obsługują, przeważnie pobierana jest prowizja za wypłatę. Nie ma natomiast problemu z płaceniem kartą płatniczą i kredytową, przeważnie bez prowizji (przed wyjazdem należy sprawdzić, czy na karcie nie ma blokady uniemożliwiającej wypłatę gotówki poza granicami kraju). W przypadku karty kredytowej często trzeba przygotować również dokument tożsamości.
  • ▲ do góry
  • Baseny, kąpieliska, kurorty
  • Z obu stron Półwyspu Apenińskiego, przy jednym jak i drugim wybrzeżu ciągną się kurorty i nadmorskie kąpieliska. Charakterystyka plaż jest bardzo różna w zależności od regionu. Trzeba powiedzieć, że na północy wiele takich miejsc nosi ślady znacznej ingerencji człowieka i mniej tu ukrytych w zatoczkach dzikich zakątków. W jednych regionach jest więcej dzikich plaż i są one bardziej naturalne, w innych znajdziemy prawie same zorganizowane kąpieliska (stabilimenti). Te często prawie w całości wyłożone parasolkami oraz leżakami stanowią jedną całość ze stojącymi obok barami lub restauracjami. Przeważnie znajdują się przy nich przebieralnie, łazienki i prysznice oraz bardzo często basen i boiska do siatkówki plażowej. Niejednokrotnie organizowane są różne aktywności dla wypoczywających, typu aerobik na plaży.
    Choć dużą rzadkością jest konieczność opłaty za skorzystanie z plaży, często wymagane jest wypożyczenie leżaka i parasola (ceny są różne, ok. 7 EUR za leżak, taniej w abonamentach). Dużo jednak zależy od konkretnego miejsca, czasem nie ma zupełnego problemu jeśli rozłożymy się tam gdzie nie ma akurat leżaka, ale czasem ktoś może nam zwrócić uwagę. Nie zdarza się to natomiast na plażach publicznych i dzikich. Wiele kąpielisk należy także do hoteli czy kempingów i nie będąc ich gościem nie ma się na nie wstępu.
    Wyjątkowo czyste plaże oznaczane są Niebieską Flagą (Bandiera Blu), międzynarodowym odznaczeniem przyznawanym przez FEE (Foundation for Enviormental Education).
    Basenów w kurortach jest bardzo dużo, często nawet na plaży czy przy hotelach i dużych kempingach. W mieście w lecie też nie ma problemu ze znalezieniem odkrytego basenu. Płaci się przeważnie jednorazowo za wstęp, ceny są bardzo różne (w granicach ok. 8–15 EUR). W większych miastach nie ma też żadnego problemu ze skorzystaniem z basenu krytego.
  • ▲ do góry
  • Cło
  • Jak w przypadku każdego kraju Unii, można tu swobodnie wwozić i wywozić towary na użytek osobisty. Trzeba pamiętać, że dzieła sztuki (np. instrumenty muzyczne czy antyki) starsze niż 55 lat traktowane są jak zabytki i na ich wywóz trzeba mieć specjalne pozwolenie konserwatora.
  • ▲ do góry
  • Czas lokalny
  • Zwiedzając Włochy, pozostajemy w tej samej strefie czasowej, która obowiązuje w Polsce.
  • ▲ do góry
  • Dni wolne od pracy
  • W święta, podobnie jak w niedziele, sklepy są przeważnie zamknięte, z wyjątkiem dużych centr handlowych i niektórych butików w centrum. Komunikacja, zwłaszcza miejska najczęściej działa inaczej w święta (festivi) niż w dni powszednie (feriali), co jest wyróżniane w rozkładach jazdy na przystankach. Zdarza się nawet, że autobusy i tramwaje mają wtedy nieco inną trasę, na co trzeba zwracać szczególną uwagę. Urzędy, w tym banki i poczta, a także apteki z wyjątkiem aktualnie dyżurującej farmacia di turno, są nieczynne.
  • ▲ do góry
  • Drogi
  • Drogi są we Włoszech w zasadzie dobrze utrzymane i bezpieczne, jedynym problemem mogą być wąskie górskie trasy, często ciągnące się przez wiele kilometrów. Więcej dróg i w lepszym stanie jest na północy i siłą rzeczy na równinach. Włoskie drogi można podzielić na drogi krajowe, których szczególnym rodzajem są drogi szybkiego ruchu i na autostrady. Te są prywatne i płatne. Opłaty za autostrady są różne, ich wysokość zależy zarówno od konkretnego odcinka, jak i od ilości przejechanych przez nas km (im więcej, tym opłata za kilometr proporcjonalnie się zmniejsza, orientacyjnie jest to ok. 1 EUR za 15 km). Nie należy wjeżdżać w bramkę Tele Pass, gdyż przysługuje ona jedynie osobom ze specjalną, wykupioną wcześniej kartą. Wzdłuż całego wybrzeża Adriatyku ciągnie się autostrada A14 i krajowa SS16.
  • ▲ do góry
  • Elektryczność
  • Z elektrycznością nie ma żadnych problemów, także na kempingach, napięcie wynosi 220 V (funkcjonują również urządzenia wymagające 240 V). Jedynym problemem mogą być niektóre kontakty na wtyczki o innym, bliższym rozstawie. Można tu jednak w sklepach elektrycznych bez problemu nabyć specjalną wtyczkę, która niweluje tę różnicę.
  • ▲ do góry
  • Informacja turystyczna
  • W większości miast we Włoszech działają biura informacji turystycznej. Zazwyczaj są to biura agencji APT, IAT lub Pro Loco. W większych miastach jest ich na ogół kilka, przeważnie znajdujących się w centrum, najczęściej na głównym placu, a także przy dworcach kolejowych i lotniskach. Na ogół nie ma problemu z ich znalezieniem, w czym pomaga dość dobre oznaczenie (przeważnie biała litera „i” na niebieskim tle). Zwiedzanie warto rozpocząć właśnie od odwiedzenia takiego punktu – dostaniemy tam darmowy plan miasta (w niektórych miastach np. w Wenecji za porządną mapkę trzeba jednak niestety zapłacić), informację o obiektach, które są szczególnie godne polecenia, a także dokładne wiadomości dotyczące miejsc noclegowych i odbywających się w danym miejscu imprezach kulturalnych. Biura informacji mają swoją siedzibę także w Parkach Narodowych i Regionalnych, najczęściej w pobliżu miejsc piknikowych.
    Przeważnie są one bardzo dobrze zaopatrzone i jeśli się chce, można stąd wyjść z całym naręczem tematycznych folderów, dotyczących miasta, regionu i ciekawych miejsc w okolicy; najwięcej jest ich w języku włoskim. Czasem biura takie podejmują różne ciekawe inicjatywy, organizują wycieczki tematyczne po mieście, w Parkach Narodowych wycieczki piesze i rowerowe. Informacje o tym można zdobyć na miejscu.
    W większych miastach zazwyczaj nie ma problemów z porozumiewaniem się, gdyż pracownicy informacji gorzej lub lepiej mówią po angielsku, w mniejszych miejscowościach może być różnie, choć nie jest to regułą i zależy po prostu od konkretnej osoby.
    Biura informacji czynne są codziennie, z wyjątkiem niedziel (w miastach, gdzie turystów jest dużo, bywają otwarte także wtedy). Otwarte są przeważnie 9.00–19.00, ale czasem latem, szczególnie w nadmorskich kurortach mogą działać nawet do 22.00 czy 23.00. Trzeba też pamiętać, że (jak prawie wszystko we Włoszech) zamknięte są w czasie sjesty (ok. 12.30–14.30). W niektórych miejscowościach, zwłaszcza kurortach przy wybrzeżu, działają one jedynie w okresie od maja do października.
  • ▲ do góry
  • Internet
  • We włoskich miastach nietrudno znaleźć kafejki internetowe zwane „Internet Point”. Koszty korzystania z nich są jednak dosyć wysokie: ok. 3–4 EUR za godz. Internet jest dostępny w większości tzw. Phone Center, prowadzonych przeważnie przez imigrantów z Azji i Afryki.Jest tam taniej (ok. 1–2 EUR za godzinę) i weselej niż w zwykłej kafejce internetowej. Najwięcej jest ich właśnie w dzielnicach zamieszkałych przez imigrantów, często są to okolice dworca kolejowego. Przy korzystaniu z Internetu zostaniemy poproszeni o zostawienie dokumentu tożsamości. W niektórych kawiarniach, hotelach, a także w przestrzeniach miejskich, najczęściej parkach czy na placach działają hotspoty.
  • ▲ do góry
  • Napiwki
  • Włosi przeważnie nie dają napiwków, a jeżeli już to robią to są to większe kwoty (5–10 EUR). Jeżeli ktoś zostawia 1–2 EUR napiwku to właśnie zagraniczni turyści, choć Włosi czasem, szczególnie w barach, zostawiają resztę. Napiwek nie jest w zwyczaju dlatego, że w cenę posiłku przeważnie wliczone jest tzw. nakrycie (coperto), ustalona kwota (1,5–3 EUR, zwykle napisane na dole Menu) od każdej obsługiwanej osoby.
  • ▲ do góry
  • Niepełnosprawni
  • Włochy nie są ciągle krajem całkowicie przyjaznym niepełnosprawnym, ale sytuacja, choć nie jest idealna, z roku na rok ulega poprawie. Na parkingach przeznaczone jest dla nich 1 na 50 miejsc (żółte linie). Na poczcie i w urzędach istnieją najczęściej specjalne podjazdy. Można je spotkać w niektórych, dużych i ważnych muzeach większych miast. Zdarzają się specjalne ekspozycje dla niewidomych (jak Muzeo Omero w Ankonie).
  • ▲ do góry
  • Obyczaje
  • Włosi nie są raczej z natury formalistami i nie ma tu specjalnych reguł, ani etykiety, wystarczy się uśmiechać i być sympatycznym. Są oni bardziej swobodni i bezproblemowi, niż wiele innych nacji. Próba ustalania sztywnych reguł może ich zaniepokoić. Bardziej bezpośredni w kontaktach, mają inną barierę dotykową, a im dalej na południe tym ta bariera jest mniejsza. Nie należy się więc zdziwić czy obrażać, jeśli ktoś rozmawiając z nami ustawi się bliżej niż jest to w polskim standardzie. Czasem zdarza się, że lekarz, policjant, urzędnik czy sklepowa wezmą nas pod ramię coś tłumacząc, dotkną, poklepią po plecach. Szybciej przechodzą również „na ty”. Ogólnie Włosi są mili przy pierwszym kontakcie.
    Uwaga! Do większości kościołów nie są wpuszczane osoby z odkrytymi ramionami lub w zbyt krótkich spódniczkach i spodenkach, warto mieć przy sobie chustę lub koszulę, którą można się w razie potrzeby okryć. Wchodząc do świątyni należy również wyłączyć telefony komórkowe. Często w obiektach zabytkowych zabronione jest robienie zdjęć w ogóle lub jedynie zdjęć z fleszem, o czym informują tabliczki przed wejściem.
  • ▲ do góry
  • Opieka medyczna w nagłych wypadkach
  • Udając się do lekarza, trzeba zabrać dokument potwierdzający fakt ubezpieczenia. W przypadku niegroźnych dolegliwości należy się we Włoszech zwrócić do lekarza (medico), którego można znaleźć w każdej miejscowości. W przypadku poważnych problemów udajemy się do szpitala (ospedale), w którym działa pogotowie ratunkowe (pronto soccorso). Czasem możemy się też spotkać, szczególnie latem w kurortach, z przeznaczoną właśnie dla turystów guardia medica turistica lub guardia medica estiva. Również pracownicy aptek (farmacia) chętnie służą konsultacją. W razie potrzeby wzywa się karetkę (ambulanza), dzwoniąc pod numer 113.
  • ▲ do góry
  • Palenie
  • Włochy nie są krajem sprzyjającym palaczowi, papierosy są tu drogie, paczka kosztuje ok. 4 EUR. Uwaga! We włoskich restauracjach, barach i kawiarniach jest surowo przestrzegany całkowity zakaz palenia. Chcąc zapalić trzeba wyjść przed lokal, co robi większość Włochów. Zakaz palenia obejmuje także pociągi, gdzie nie ma w ogóle przedziałów dla palących. Jedynym udogodnieniem są automaty z papierosami przy większych ulicach, najczęściej w sąsiedztwie kiosku (tabaccaio lub tabaccheria), gdzie można się zaopatrzyć w normalnych cenach w nocy, jako że całodobowe sklepy tu praktycznie nie funkcjonują.
  • ▲ do góry
  • Paliwo
  • Nie ma problemu ze znalezieniem stacji benzynowych, gdzie można zatankować zarówno benzynę, ropę, jak i gaz. Otwarte są one przeważnie w godzinach 7.00–12.30 oraz 15.00–20.00, choć zdarzają się i takie, które działają bez przerwy. Oprócz tego działają otwarte 24 godz. na dobę samoobsługowe stacje benzynowe, gdzie można płacić gotówką, ale nie zawsze kartą. Ceny paliwa zmieniają się z dnia na dzień, obecnie za benzynę trzeba zapłacić ok. 1,25 EUR, a za olej napędowy (gasolio) 1,20 EUR.
  • ▲ do góry
  • Pamiątki
  • Włochy są niezwykle barwnym i różnorodnym krajem. Również na obszarze opisanym w niniejszym przewodniku można spotkać niezwykle różnorodne krajobrazy, poznać różne zwyczaje i sposoby życia. Specyfiką Włoch jest też niewątpliwie fakt, że właściwie każde najmniejsze miasteczko ma w sobie coś wyjątkowego, czym może pochwalić się przed resztą świata. Często są to lokalne produkty i wyroby tradycyjnego rzemiosła, ciągle tu żywego. Na pewno też każdy, kto te miejsca odwiedzi, znajdzie dla siebie jakiś okruch Włoch, który będzie chciał zabrać ze sobą. A może warto sięgnąć po prostu po któryś z niespotykanych gdzie indziej, wyśmienitych produktów miejscowych winnic.
  • ▲ do góry
  • Parkingi
  • W większych miastach często znajdziemy duże, wielopoziomowe parkingi, przeważnie płatne. Jest też trochę sporych parkingów darmowych. Czasem niestety, mimo, że miejsce postojowe jest bezpłatne zdarza się, że pilnują go samozwańczy ochroniarze, strzegący samochodów przed…nimi samymi. Jeżeli się im nie zapłaci, to mogą coś zniszczyć. Na ulicach i na placach parkingowych obowiązują kolorowe oznaczenia, białe linie symbolizują parking darmowy, i w tym przypadku możemy bez problemu zostawić samochód; niebieskie linie to parking płatny, trzeba wtedy wykupić kartę postoju i zostawić ją w widocznym miejscu, w przeciwnym razie grożą dość wysokie kary (od 30 EUR). Takie karty można dostać w automatach wzdłuż ulicy, która przyjmują przeważnie jedynie monety, ceny są różne (0,50–1,50 EUR za godzinę) w zależności od długości postoju i od miejsca, podana jest informacja o minimalnym czasie parkingu. Karty postojowe można także kupić w kiosku (tabaccaio) i barze, przypominają one zdrapki, na których trzeba zaznaczyć godzinę. Często przy niebieskich liniach, i na znakach drogowych znajdują się informacje o godzinach obowiązywania płatnego parkingu. Warto na nie zwrócić uwagę, bo często po określonej godzinie nie trzeba płacić, a w niektóre dni w pewnych miejscach nie wolno parkować. Linie żółte to parking dla niepełnosprawnych i nie wolno z niego korzystać nie posiadając specjalnych uprawnień.
    Na koniec trzeba dodać, że Włosi, szczególnie w dużych miastach parkują niestety fatalnie. Przykładowo w Rzymie nie jest niezwykłe, że ktoś parkuje na przejściu dla pieszych, na zakręcie czy w drugim, a nawet trzecim rzędzie zastawiając inne samochody.
  • ▲ do góry
  • Poczta
  • Poczta (ufficio postale, posta) oznaczona jest żółto-niebieskim symbolem PT. Główne urzędy pocztowe są zazwyczaj czynne od poniedziałku do soboty w godzinach 8.00–19.00 z przerwą na obiad (12.30–15.30), mniejsze zamykane są zazwyczaj koło 12.30. Można tu wysyłać pocztę (cena zależy od wagi listu, najlepiej kupować priorytetowe), ale znaczki na kartki lepiej nabyć w tabaccheriach niż w urzędach pocztowych, gdzie często jest duża kolejka. Na poczcie można również skorzystać z faksu. Przy większości placówek pocztowych są także bankomaty Banca Posta.
  • ▲ do góry
  • Policja i karabinierzy
  • We Włoszech możemy spotkać się z kilkoma odmianami służb porządkowych, z których każda podległa jest innemu ministerstwu. W razie problemów przydatna może się okazać Polizia (policja) albo Carabinieri (żandarmeria pełniąca wiele funkcji policyjnych). Zdarza się, że w mniejszych miasteczkach jest tylko posterunek Carabinieri. Listę włoskich służb porządkowych dopełniają: podlegająca Ministerstwu Spraw Gospodarczych Guardia di Finanza, straż skarbowa, która zwalcza przestępstwa gospodarcze i pełni funkcje służby celnej, Polizia Penitenziaria, straż więzienna podległa Ministerstwu Sprawiedliwości oraz Corpo Forestale dello Stato, straż leśna podlegająca Ministerstwu Rolnictwa.
  • ▲ do góry
  • Puby, kawiarnie, cukiernie
  • Kawiarnie to we Włoszech rodzaj instytucji publicznej. Otwarte są już bardzo wcześnie, przeważnie od 7.00. Funkcjonują na nieco innych zasadach niż u nas, bo przeciętny Włoch chodzi do kawiarni często także przed pracą lub w trakcie przerwy, by w biegu wypić kawę, przeglądnąć gazetę i zamienić dwa zdania ze znajomymi. Bary (bo nazwa ta stosowana jest zamiennie) to przeważnie bardzo przyjemne i gwarne miejsca, a kawa jest tam jeszcze w dość przystępnych cenach, przynajmniej na kieszeń przeciętnego Włocha. Espresso kosztuje średnio 0,80 EUR, cappuccino 1,20 EUR, rogalik do 1 EUR. Uwaga! Trzeba jednak pamiętać, że inne ceny obowiązują przy barze, a inne przy stoliku, gdzie płaci się dodatkowo za obsługę. W kawiarni, otwartej dłużej niż sklep można też kupić papierosy, wodę czy, co ciekawe, mleko.
    Cukiernie i lodziarnie są czynne dość długo, w większych miastach i miejscowościach turystycznych często nawet i po północy. Również tam, podobnie jak w barach, inne są ceny jeśli zatrzymamy się przy stoliku. Bardzo często najpierw płaci się w kasie, która niejednokrotnie jest ustawiona gdzieś osobno z boku, a potem idzie z rachunkiem po loda czy kawę. Czasem jednak, szczególnie w mniejszych miejscach, zamawia się najpierw przy barze, a potem płaci. Przeważnie nie kupuje się lodów na gałki, choć to zwyczaj a nie z góry ustalone reguły, ale prawie zawsze spotkamy się z cenami za rozmiar rożka (cono) lub kubeczka (coppa, coppeta), do którego nawet przy najmniejszej porcji możemy wziąć 3 gałki. Może być on mały (piccolo, cena 1,30–1,80 EUR), średni (medio, 1,50–2,50 EUR) i duży (grande, 2,50–3,50 EUR). Już mały lód jest najczęściej dość spory i odpowiada polskim 3–4 gałkom, wszystko oczywiście zależy od hojności i humoru nakładającego. Najczęściej gratis dodawana jest jeszcze bita śmietana, po wcześniejszym zapytaniu: panna?
  • ▲ do góry
  • Prasa
  • Najważniejszymi dziennikami w kraju są „Corierre della Sera”, „Il messagero i “La repubblica”. Najczęściej kupowane tygodniki to „Panorama”, „L’espresso” i „Familia Cristiana”. Prasę można kupić w kiosku zwanym giornalaio lub edicola. Zagraniczne dzienniki i czasopisma znajdzie się w centrum większych miast czy na dużych stacjach kolejowych i lotniskach. Często w biurach informacji turystycznej dostępne są broszury czy czasopisma informujące o najbliższych wydarzeniach kulturalnych. Zazwyczaj są one za darmo lub rzadziej w cenie 1–2 EUR.
  • ▲ do góry
  • Przepisy drogowe
  • Polskie prawo jazdy jest we Włoszech ważne. Apteczka nie jest wymagana, obowiązkowy jest trójkąt bezpieczeństwa i kamizelka odblaskowa, którą należy włożyć przy każdorazowym wyjściu z samochodu poza miejscem parkingowym. Za miastem należy mieć zawsze włączone światła. Na terenie zabudowanym obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/godz., na drodze krajowej do 70 km/godz., na drodze szybkiego ruchu do 90 km/godz. Na autostradzie maksymalna prędkość to 130 km/godz. Trzeba uważać, by nie przekraczać dozwolonych limitów, gdyż bardzo łatwo dostać mandat; Włosi są w tej kwestii dość surowi. Ostatnio zainstalowano bardzo dużo radarów (auto-velox) i system pomiaru tutor, który mierzy średnią prędkość pojazdu co około 10 km, ustalając w ten sposób czy nie łamie on przepisów. Kary są dość wysokie, dochodzą do 300 EUR. W mieście należy zwrócić uwagę czy przed wjazdem w uliczkę, nie znajduje się tam znak ztl (zone a trafico limitato), co oznacza obszar o ograniczonym dostępie, gdzie mogą wjeżdżać tylko mieszkańcy i osoby ze specjalnym pozwoleniem. Czasem taki obszar ztl uruchamiany jest tylko w określonych godzinach, o czym informują tablice (choć często ciężko się w nich połapać nawet samym Włochom, więc lepiej w ogóle unikać wjeżdżania w tą strefie). Dopuszczalny poziom alkoholu we krwi to 0,8 promila, teoretycznie zgodnie z prawem w każdym barze powinna znajdować się tabelka przeliczeniowa, ale różnie bywa. Lepiej nie siadać w ogóle za kierownicę po spożyciu alkoholu, bo w razie zatrzymania można zostać nawet aresztowanym. Na koniec trzeba dodać, że Włosi, szczególnie w dużych miastach, jak Rzym są kierowcami dość, łagodnie to ujmując, brawurowymi.
  • ▲ do góry
  • Rozrywka
  • Włochy są krajem, który dużo inwestuje w swoją kulturę. Poza tym Włosi lubią się bawić. Nawet w najmniejszych miasteczkach organizowanych jest mnóstwo festiwali, spotkań, imprez, koncertów, spektakli. W wielu miastach często barwnie obchodzone jest święto patrona. Ciekawe są także tzw. sagra, święta poświęcone jedzeniu. Może być to sagra dosłownie wszystkiego, od chleba, poprzez czekoladę, konkretny rodzaj wędliny, po regionalną potrawę.
    Szczególnie latem, na placykach i przy plażach można natknąć się na koncerty i spektakle, wystarczy iść za dochodząca z jakiegoś zakątka muzyką i zupełnie niespodziewanie można trafić na coś ciekawego. Nie ma też problemów ze znalezieniem kina czy teatru (obok oficjalnego Teatro Statale lub Regionale działa tu sporo ciekawych, amatorskich kompani teatralnych). Bilet do kina kosztuje ok. 7 EUR, zwyczajowo tańszy jest w środę, ok. 5 EUR. Niestety filmy przeważnie są dubbingowane, więc nie znając włoskiego możemy mieć problem. Bilet do teatru kosztuje 10–15 EUR, osobom poniżej 26 roku życia przysługują zniżki, czasem tańsze są miejsca stojące.
  • ▲ do góry
  • Rower
  • W większości miast można wypożyczyć rower w tzw. noleggio bici, ceny są różne, płaci się za godziny, często z góry za cały dzień. Tańsze niż prywatne są z reguły wypożyczalnie komunalne. W niektórych miastach znaleźć można ustawione w paru punktach stojaki z przypiętymi rowerami. Informacje o tym jak ich używać, a bardzo często sam kluczyk, można uzyskać w biurze informacji turystycznej. Zdarza się, że jest to usługa darmowa. W jednych rejonach Włoch łatwiej poruszać się na rowerze, w innych gorzej. Wzdłuż wybrzeża Adriatyku ciągną się kilometry dobrze przystosowanych ścieżek rowerowych, sporo jest tam też kempingów, gdzie się można zatrzymać. Natomiast w małych miasteczkach, szczególnie na Północy, rower to popularny środek transportu, także wśród mieszkańców, którzy jeżdżą nim do pracy czy na zakupy. W dużych miastach sytuacja wygląda nieco gorzej, choć jest tu trochę ścieżek rowerowych (w Rzymie np. wzdłuż Tybru i po malowniczej Via Apia Anticca). Ogólnie rowerzyści traktowani są przychylnie, również przez kierowców i mogą liczyć na ewentualną pomoc. Istnieje także sieć specjalnych hoteli dla podróżujących w ten sposób (więcej informacji można uzyskać na stronie http://www.italybikehotels.it, strona po wł., ang., niem.), z przechowalniami, warsztatami naprawczymi i informacjami o trasach. Znajdziemy je praktycznie we wszystkich północnych regionach Włoch. Rowery można przewozić także pociągiem, na co należy wykupić odpowiedni bilet.
  • ▲ do góry
  • Telekomunikacja
  • Numer kierunkowy do Włoch to +39, a do Polski +48. Przy połączeniach międzynarodowych zasady dzwonienia są takie same jak w Polsce, tzn. wybiera się numer kierunkowy miasta i numer abonenta. Połączenia na koszt abonenta można uzyskać, wybierając numer centrali międzynarodowej 170 i postępując zgodnie z nagranymi instrukcjami.
    Nietrudno dodzwonić się do Polski z licznie rozsianych budek telefonicznych i przeznaczonych specjalnie do dzwonienia za granicę kart międzynarodowych, scheda internazionale. Można je kupić w kioskach zwanych tabaccheria lub w tzw. Phone Center. Większość z nich pozwala, po wprowadzeniu specjalnego kodu, także na dzwonienie taniej za granicę z włoskich numerów stacjonarnych (działa to mniej więcej jak polski Telegrosik).
    Tanio za granicę można dzwonić także z tzw. Phone Center, popularnych zwłaszcza w dużych miastach punktów telefonicznych, prowadzonych najczęściej przez imigrantów z Azji i Afryki. Są to miejsca, gdzie spotyka się towarzystwo z całego świata i można poczuć się częścią globalnej wioski. Minuta rozmowy na polski telefon stacjonarny kosztuje ok. 0,10 EUR.
    Żeby móc korzystać z telefonu komórkowego trzeba wcześniej w Polsce uaktywnić u swojego operatora tzw. roaming. Warto o tym pomyśleć nieco wcześniej niż przed samym wyjazdem, bo uruchomienie usługi może zająć trochę czasu. Operatorzy komórkowi we Włoszech to Wind, Vodafone, Tim oraz 3. Często nasz operator automatycznie wybiera jednego z nich. Odbieranie rozmów z zagranicy, jak i dzwonienie do kraju dodatkowo kosztuje (zależy od naszej taryfy). Nie działają też przeważnie pakiety internetowe.
  • ▲ do góry
  • Transport publiczny
  • Najbardziej dogodnym środkiem komunikacji wewnątrz kraju jest pociąg. Linia kolejowa ciągnie się wzdłuż całego wybrzeża Adriatyku.
    Pociągi dzielą się na trzy kategorie: regionale (bądź interregionale – cena jest ta sama), interciti – nieco droższe, mają mniej przystanków, oraz eurostar, zwane również pendolino – szybkie (i drogie) pociągi łączące duże miasta. Jednak decydując się na korzystanie z usług włoskich kolei, trzeba uzbroić się w cierpliwość – opóźnienia są na porządku dziennym. Uwaga! Zanim wsiądziemy do pociągu, należy podbić bilet w żółtym kasowniku przy peronie. Kto nie dopełni tej formalności, jest traktowany jak pasażer bez biletu. Należy też wiedzieć, że we Włoszech nie przysługują nam żadne zniżki – ani młodzieży, ani studentom, ani seniorom. Można natomiast wykupić specjalne promocyjne bilety.
    Dalekobieżne linie autobusowe są we Włoszech raczej rzadko używanym środkiem transportu. Autobusy jeżdżą stosunkowo rzadko, bilet trzeba wykupić dużo wcześniej. W obrębie poszczególnych regionów kursują natomiast autobusy lokalne, łączące większe ośrodki z mniejszymi (tzw. corriera).
    W komunikacji miejskiej najpopularniejszym środkiem transportu jest autobus. Można także spotkać trolejbusy i tramwaje, a w dużych miastach (Rzym, Turyn, Mediolan) metro. Rozkład jazdy na przystankach wskazuje trasę przejazdu i godzinę pierwszego i ostatniego kursu, nie zawsze jednak konkretne godziny odjazdów. Cena biletów jest różna w zależności od miasta (mniej więcej w granicy 1–1,50 EUR), przeważnie obowiązują one na konkretny przedział czasu, np. na 70 czy 90 min. Wyjątek stanowi metro, gdzie po jednym przejeździe bilet jest już nieważny (np. jest tak w Rzymie). Można także kupić bilety całodzienne i kart y tygodniowe (tessere settimanali). Często promocyjne karty uprawniają do jazdy komunikacją oraz wstępu do muzeów. Warto zapytać o to w informacji turystycznej. Włoskie taksówki są drogie.
  • ▲ do góry
  • Woda
  • Woda z kranu jest tu zdatna do picia. W większości miast na uliczkach i w parkach można spotkać niewielkie fontanny z kranikiem, z których można zaczerpnąć wody. Jeśli nie jest ona zdatna do pica będzie nas o tym ostrzegać tabliczka z napisem „aqua non potabile”.
  • ▲ do góry
  • Wypożyczalnie samochodów
  • Z wypożyczeniem samochodów nie ma raczej we Włoszech problemów, można skorzystać z usług np. firm Maggiore, Avis. Sporo ich biur pośrednictwa znajdziemy na lotniskach. By móc wypożyczyć samochód trzeba mieć ukończone 21 lat, pokazać prawo jazdy i kartę kredytową (nie wystarczy zwykła karta płatnicza). Można też wynająć motorower lub skuter, bardzo popularny w tym kraju środek transportu, orientacyjna cena to ok. 30–40 EUR za dzień.
  • ▲ do góry
  • Zabytki, muzea, galerie
  • Zabytki we Włoszech są naprawdę wszędzie, nawet w najbardziej zapomnianych miejscowościach, gdzie mogłoby się nam wydawać, że nie ma czego szukać. Warto poszukać ciekawych miejsc także poza utartymi szlakami turystycznymi, bo pod tym względem ten kraj może bardzo pozytywnie zaskoczyć. Nie bez powodu Włochy mają opinię jednego wielkiego muzeum pod gołym niebem. Wiele bardzo arcydzieł malarskich o światowej renomie, ciągle znajduje się w kościołach. Trzeba jednak pamiętać, że kościoły, podobnie jak większość instytucji w tym kraju, w godzinach 13.00–15.00 jest zamykana.
    Muzea otwarte są przeważnie od wtorku do soboty, czasem też już w poniedziałek po południu. Także tu, podobnie jak w przypadku sklepów obowiązuje najczęściej popołudniowa przerwa. Godziny otwarcia bywają przeważnie inne w zimie niż w lecie (wtedy najczęściej dłuższe), często do 19.00, a nieraz jeden dzień w tygodniu do 22.00. W niektórych miejscowościach, szczególnie tych odwiedzanych głównie latem, poza sezonem mogą być one otwarte tylko przez 2–3 dni w tygodniu. Stanowiska archeologiczne zamykane są z reguły po zmroku. W niektóre, szczególne dni w roku wstęp do zwykle płatnych muzeów jest darmowy, jak podczas specjalnego „tygodnia kultury” (settimana della cultura).
  • ▲ do góry
  • Zagrożenia
  • Włochy są dość bezpiecznym krajem, trzeba jednak uważać na drobne kradzieże, szczególnie w zatłoczonych miejscach, jak autobus czy metro. W zaparkowanym samochodzie lepiej nie zostawiać w widocznym miejscu torebek, bagaży, wartościowych rzeczy. Torebkę lepiej w ogóle nosić przewieszoną przez ramie, szczególnie w bardziej turystycznych miejscach. Włoscy złodzieje mają swoje rodzime specjalności, jak wyrywanie torebek z jadącego skutera. Lepiej się też nie wyprawiać samotnie nocą na przedmieścia dużych miast, ale nie jest to chyba reguła odnosząca się tylko do tego kraju.
  • ▲ do góry
  • Zakupy
  • Będąc we Włoszech trzeba przestawić się na tutejsze godziny otwarcia sklepów, co na początku może nieco irytować. Otwarte są od poniedziałku do soboty w godzinach 9.00–13.00 i po popołudniowej przerwie od 15.30–20.00. W centrum, szczególnie turystycznych miast, często działają one bez przerwy. Duże centra handlowe otwarte są przez cały tydzień, również w niedzielę, przeważnie od 9.00–22.00. Sklepów całodobowych praktycznie nie ma. W większości miast, w ustalone dni w tygodniu, przeważnie na głównym placu, odbywa się targ. Można tam, w niższych cenach, dostać ubrania i dodatki, (zarówno markowe, końcówki serii, jak i używane), artykuły gospodarstwa domowego, drobną elektronikę. W dużych miastach (jak Rzym, Mediolan) każda dzielnica ma taki plac, najczęściej działający codziennie. W dwóch okresach w ciągu roku, w zimie (od połowy stycznia do połowy lutego) i w lecie (od połowy sierpnia do połowy września) odbywają się duże sezonowe wyprzedaże (saldi), związane z opróżnianiem magazynów. Wygląda to tak, że w pierwszy dzień wyprzedaży prawie wszystkie ceny w sklepie obniżane są praktycznie o 30% lub nawet 50 % i mogą się jeszcze sukcesywnie zmniejszać. Poza tym okresem sklepy nie mają prawa organizować saldi. Natomiast stałe przeceny są w outletach, usytuowanych przeważnie na przedmieściach, gdzie jest naprawdę dużo taniej.
  • ▲ do góry
  • Włochy w internecie
  • W internecie można znaleźć sporo różnego rodzaju wiadomości na temat Włoch, najwięcej po włosku, ale również po polsku angielsku, niemiecku, francusku i hiszpańsku. Większość miast i miasteczek ma swoje portale internetowe, gdzie znajduje się sporo praktycznych informacji. Często są tam specjalne zakładki poświęcone turystyce. Może się przydać parę bardziej ogólnych adresów:
    http.//www.trenitalia.com – strona włoskich kolei (wł., ang.);
    http://www.ostellionline.org – hostele w internecie (wł. i ang.);
    http://www.campeggi.com – adresy kempingów (wł., ang., niem., fr.);
    http://www.bed-and-breakfast-in-italy.com/ – można tu znaleźć najwięcej B&B (wł., ang., niem., fr.);
    http://www.wloski.ang.pl – strona poświęcona nauce języka włoskiego z forum, tworzonym przez italofilów, Polaków i Włochów, na którym można znaleźć sporo praktycznych informacji, w tym dotyczących realiów życia we Włoszech, podróżowania itp.
  • ▲ do góry
  • Włoskie placówki dyplomatyczne w Polsce
  • Ambasada Republiki Włoskiej, pl. Dąbrowskiego 6, 00-055 Warszawa; 022 8263471; ambasciata@italianembassy.pl; http://www.italianembassy.pl; Wydział Konsularny 022 8265308.
    Konsulat Włoch w Gdyni, ul. Świętojańska 32, 81-372 Gdynia; 058 6201561; pn.–pt. 9.00–15.00.
    Konsulat Włoch w Krakowie (honorowy), ul. Wenecja 3, 31-117 Kraków; 012 4292921; pn.–pt. 10.00–13.00.


  • ▲ do góry
  • Włochy: Informacje praktyczne

  • Na podstawie: Włochy północne. Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu oraz Włochy południowe. Śródziemnomorskie dolce vita.
    Informacje prezentowane na tej stronie pochodzą z przewodników wydanych w 2009 roku.

  • Aby zgłosić poprawki, kliknij tutaj »
  • Przed wyjazdem
  • Formalności wizowo-paszportowe
  • Wyjeżdżając do Włoch, należy mieć przy sobie dokument tożsamości (paszport lub dowód osobisty). Warto przed wyjazdem należy sprawdzić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie i pozwala na stwierdzenie tożsamości (w przypadku starszych dowodów osobistych należy zwrócić uwagę zwłaszcza na aktualność zdjęcia). Polaków udających się do Włoch w celach turystycznych obecnie nie obowiązują żadne formalności wizowe, uzyskanie stosownego zezwolenia konieczne jest dopiero po 3 miesiącach pobytu.
    Uwaga! Cudzoziemcy przebywający na terenie Włoch powinni zawsze mieć przy sobie dokument tożsamości. W przypadku jego braku podczas kontroli mogą zostać zatrzymani do wyjaśnienia. Jeżeli poruszamy się ze zwierzakiem musimy mu, co obowiązuje we wszystkich krajach Unii, wyrobić specjalny paszport. Można to zrobić w lecznicy (adresy lecznic na http://www.vetpol.org.pl).
  • ▲ do góry
  • Pieniądze
  • Obowiązującą walutą we Włoszech jest euro (EUR). Wybierając się w podróż do tego kraju, najlepiej nie liczyć na możliwość wymiany gotówki na miejscu i zaopatrzyć się w walutę już w Polsce. We Włoszech kantory można znaleźć najczęściej na dużych dworcach głównych miast (jak Rzym, Mediolan), na lotniskach i w okolicach portów (np. w Ankonie), ogólnie są one jednak rzadko spotykane. Pieniądze wymienia się raczej w bankach. W większych nie ma problemu z wymianą polskich złotych. Zawsze oczywiście można wypłacić pieniądze z bankomatu, co wiąże się jednak z dodatkowymi kosztami (często prowizja) lub zapłacić kartą, z czym nie ma problemu w kasach dworcowych, supermarketach, hotelach i restauracjach, szczególnie tych większych, ale na kwaterach i B&B, mniejszych kempingach i lokalach, kawiarniach może być utrudnione. Wwieźć i wywieźć z Włoch w gotówce można do 10 tys. EUR. Włochy nie są niestety krajem tanim, szczególnie jego północna część, a zwłaszcza kurorty czy miejsca popularne wśród turystów.
  • ▲ do góry
  • Ubezpieczenie
  • Od 1 stycznia 2006 r. dokumentem uprawniającym do świadczeń medycznych na terenie wszystkich państw członkowskich UE, EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego) oraz w Szwajcarii jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Wydawana w formie plastikowej karty EKUZ zastąpiła dotychczas obowiązujące papierowe formularze E 110, E 111, E 119 i E 128. Ubiegać się o nią mogą wszystkie osoby wyjeżdżające czasowo za granicę (turystycznie, w celu podjęcia studiów, służbowo oraz do pracy, o ile skierowane zostały przez polskiego pracodawcę), ubezpieczone we właściwej dla siebie instytucji krajowej (w przypadku Polski w NFZ). Karta EKUZ zawiera podstawowe dane osobowe właściciela (imienną kartę muszą posiadać także dzieci), numer identyfikacyjny instytucji, która wydała kartę, własny numer identyfikacyjny oraz datę ważności. Każde z państw UE/EOG wydaje kartę we własnym języku urzędowym. EKUZ upoważnia do bezpłatnego korzystania z wszelkich świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratowania zdrowia i życia oraz wszystkich innych świadczeń medycznych umożliwiających kontynuowanie pobytu w danym kraju. EKUZ nie może być natomiast wykorzystana do realizacji poza granicami kraju zaplanowanych wcześniej zabiegów medycznych, nie obejmuje także usług prywatnych (działa tylko w placówkach powszechnego systemu ochrony zdrowia).
    Osoby ubezpieczone, ale nieposiadające EKUZ, powinny w razie potrzeby porozumieć się telefonicznie z oddziałem NFZ właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Oddział wystawi wtedy jednorazowy Certyfikat Zastępczy, który po przesłaniu faksem będzie podstawą do bezpłatnego skorzystania ze świadczeń medycznych. W pozostałych przypadkach wszystkie koszty związane z obsługą medyczną spadają na nas – o ich zwrot możemy starać się po powrocie do kraju (na podstawie zachowanych rachunków i dowodów zapłaty).
    Więcej informacji – zob. http://www.nfz.gov.pl (na stronie znajdziemy także formularz wniosku o wydanie EKUZ).
    Osoby wybierające się w góry (zwłaszcza planujące uprawianie działalności sportowo-turystycznej o podwyższonym ryzyku – nurkowania, wspinaczki, speleologii itp.) powinny rozważyć wykupienie dodatkowej polisy ubezpieczającej od następstw nieszczęśliwych wypadków oraz akcji ratowniczej.
  • ▲ do góry
  • Zabezpieczenia medyczne
  • We Włoszech nie ma zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych i nie są wymagane szczepienia. Oczywiście zawsze warto wziąć ze sobą podstawową apteczkę, zawierającą artykuły pierwszej pomocy, w tym, ze względu na panujący tu latem klimat, także środki przeciwko poparzeniom i udarom słonecznym. Jako, że wiele miejsc jest klimatyzowanych, co kontrastuje z upałami na zewnątrz, paradoksalnie możemy się tu łatwo przeziębić, warto więc mieć ze sobą coś na ból gardła i gorączkę. Szczególnie nad wodą i na kempingach zmorą mogą być komary, przyda się coś przeciwko ich ukąszeniom oraz ewentualnie jakiś środek odczulający (np. wapno).
  • ▲ do góry
  • Wybór czasu podróży
  • W podróż do Włoch można się wybrać przez cały rok, a ciepłe miesiące na północy to właściwie okres od maja do września. Jeśli jednak ktoś nie lubi tłumu turystów, powinien unikać wyjazdu w szczycie sezonu, który w regionach nadmorskich przypada na sierpień, a zwłaszcza okolice święta Ferragosto (15 VIII). Jest to zazwyczaj hotelowy „szczyt sezonu”, kiedy ceny noclegów osiągają swoją najwyższą stawkę, często ulegając podwojeniu, a nawet potrojeniu. W tym okresie na wakacje przeważnie wyjeżdżają Włosi i duże miasta, jak na przykład Rzym, pustoszeją. Pozostają w nich przede wszystkim turyści i poza ścisłym centrum dużo sklepów i restauracji jest zamykanych. Panuje wtedy dziwny klimat opustoszenia. Położone nad wodą kurorty ożywają latem, zimą wiele z nich jest wymarłe. Sporo hoteli i kempingów otwartych jest od połowy maja do końca września/połowy października. Dokładnie odwrotnie jest ze stacjami narciarskimi.
    Niezłym rozwiązaniem jest wyjazd na początku czerwca lub z końcem września, nie spotkamy wtedy tłumów, a pogoda nadaje się do plażowania. Z drugiej strony wybór typowo letnich miesięcy ma swój nieodparty urok, odbywa się wtedy dużo różnych ciekawych imprez i festiwali.

  • ▲ do góry
  • Przejazd
  • Podróż samolotem
  • W Polsce istnieje wiele połączeń lotniczych, tradycyjnych i tak zwanych tanich lotów, z praktycznie wszystkimi regionami Włoch. Kursy obsługiwane są m. in. przez PLL LOT, włoskie linie Alitalia, niemieckie Lufthansa a także przez tanich przewoźników (Wizz Air i Ryanair, Volareweb, Norvegian). Aktualny rozkład kursów LOT znajdziemy w Internecie na stronie http://www.lot.pl. Bardzo przydatne mogą się okazać wyszukiwarki tanich linii lotniczych, jak np.: http://www.flylowcostairlines.org/, http://www.volagratis.com. Tanie linie latają tylko do niektórych miast, a ich rozkłady często się zmieniają. Niektóre kompanie dość szybko upadają, a na ich miejsce powstają nowe. Obecnie tanie linie latają z Poznania, Krakowa, Katowic, Wrocławia i Warszawy, Gdańska, Łodzi do Mediolanu (na oba lotniska, Malpensa i Bergamo), Bolonii (tylko z Katowic i Warszawy), Rzymu (zarówno lotniska Ciampino, jak i Fiumicino).
  • ▲ do góry
  • Podróż pociągiem
  • Nie istnieją bezpośrednie połączenia kolejowe między Polską i Włochami, dlatego dojazd do Włoch tym środkiem transportu jest dość kłopotliwy. Należy przygotować się na przesiadkę w Wiedniu lub w Monachium, gdzie znajdziemy bezpośrednie kursy do włoskich miast. Podróż taka jest jednak długa, a bilet kosztowny. Rozwiązaniem mogą być międzynarodowe karnety kolejowe, dzięki którym można obniżyć koszty i wybrać trasę przejazdu.
  • ▲ do góry
  • Podróż samochodem
  • Turysta podróżujący samochodem musi wytyczyć trasę najkorzystniejszą dla siebie. Polacy najczęściej wybierają przejazd przez Czechy i Austrię lub – wyruszając ze wschodniej Polski – przez Słowację, Węgry i Słowenię. Średni czas przejazdu, w zależności od wybranej trasy, wynosi od 17 do 20 godzin. Ze względu na sporą odległość dzielącą Polskę i Włochy dobrze jest podzielić podróż na dwa odcinki przerwane noclegiem. Warto też zatankować do pełna jeszcze przed przekroczeniem granicy. Należy pamiętać o wykupieniu winietek, aby przejechać autostradami Czech, Słowacji czy Austrii. Wszystkie te kraje są w strefie Schengen, gdzie można się swobodni poruszać i nie obowiązują kontrole na przejściach granicznych.
  • ▲ do góry
  • Podróż autobusem
  • Wiele miast w Polsce posiada bezpośrednie połączenia autobusowe z Włochami. Podróż, w zależności od miejsca wyjazdu z Polski i celu we Włoszech, trwa od 15 do 24 godzin. Obecnie jest to coraz mniej popularny i opłacalny środek transportu (ceny są często wyższe niż w przypadku tanich linii). Plusem ciągle pozostaje fakt, że zapewnia połączenie z bardzo wieloma miastami we Włoszech, czego nie można powiedzieć o samolotach.

  • ▲ do góry
  • Na miejscu
  • Hotele
  • Pod uwagę można także brać hotele jedno lub dwugwiazdkowe, a i czasem trzy gwiazdki. Często większa ilość gwiazdek nie znaczy wcale wyższej ceny. Cztero- i pięciogwiazdkowe hotele to miejsca, gdzie ceny są już nieosiągalne dla przeciętnego, polskiego turysty. W jedno i dwu gwiazdkowe hotelach bardzo często jest internet lub połączenie wi-fi. Przeważnie działa też przy nich bar i restauracja.
  • ▲ do góry
  • Hostele
  • Tanie Hostele (ostello per gioventu’, youth hostel) są przeważnie dobrze utrzymane i często położone w samym centrum, jednak nie są specjalnie rozpowszechnione. Działają przede wszystkim w większych i bardziej turystycznych miastach. Opłata za noc w hostelowym dormitorium, wynosi przeważnie do 20 EUR za osobę, rzadko zdarza się więcej (przy czym nie można się tu zatrzymać dłużej niż na pięć nocy). W wielu można także wynająć zamiast dormitorium, dwu lub trzyosobowy pokój, ceny są wtedy oczywiście wyższe, ale i tak dość przyzwoite. Trzeba pamiętać że wiele hosteli ma lepszą lokalizację i niejednokrotnie wyższy standard niż jednogwiazdkowe hotele. W większości hoteli można skorzystać z internetu, w wielu w cenę wliczone jest również śniadanie. Więcej informacji i możliwe lokalizacje znajdziemy na dostępnej po włosku i po angielsku stronie: http://www.ostellionline.org.
  • ▲ do góry
  • Kempingi
  • Polecaną formą noclegu, zwłaszcza latem, kiedy pogoda we Włoszech jest praktycznie niezawodna, są kempingi (campeggio). Całe wybrzeże dysponuje ogromną ich ilością, często w niewielkim nawet kurorcie jest ich kilkanaście, rozproszonych wzdłuż plaży i najczęściej z własnym dostępem do morza. Przeważnie są tam miejsca zarówno dla namiotów, jak i karawanów i przyczep kempingowych, choć zdarzają się kempingi tylko dla jednych bądź drugich. Na niektórych kempingach, szczególnie w kurortach, można także wynająć domki i bungalowy. Droższe są wielkie kempingi, które przypominają małe wioski z dyskoteką, paroma restauracjami, basenem, sklepem i kursami aerobiku, warto jednak szukać tych mniejszych, bo choć nie dysponują tak komfortową infrastrukturą często, są przyjemniejsze i niejednokrotnie bardziej zielone. Czasem można się spotkać z czymś takim jak agro-kemping (agro-campeggio), bardziej dziką i naturalną formą kempingu, położonego w naturalnym miejscu, ale zazwyczaj w większej odległości od miejscowości.
    Większość kempingów jest otwarta jedynie w sezonie, przeważnie od połowy maja, do końca września. Nie da się tu przeważnie rezerwować miejsc. Stroną pomocną w znalezieniu kempingu może być http://www.campeggi.com.
  • ▲ do góry
  • Kwatery prywatne
  • Niezłą opcją są B&B (Bed & Breakfast) lub kwatery/pokoje. Różnica między tymi dwoma instytucjami jest trudna do uchwycenia i przekłada się bardziej na zobowiązania wobec fiskusa niż na relacje z klientami i rodzaj świadczonych usług. B&B są z reguły bardziej rozpowszechnione i zawsze dostaniemy w nich śniadanie, jak sama nazwa wskazuje. B&B powinny być z założenia, pokojem przy mieszkaniu gospodarzy, ale często jest to jedynie teoria. Przeważnie jest to parę pokoi dwuosobowych (głównie z łóżkiem małżeńskim, ewentualnie z dostawionym trzecim), wspólnym salonem i aneksem kuchennym. Łazienka może być oddzielna lub nie, co ma wpływ na cenę. Ceny są tu podobne do hoteli jedno lub dwugwiazdkowych, standard zazwyczaj dużo lepszy, często naprawdę bardzo wysoki (np. w willi z pięknym ogrodem), a atmosfera domowa. Ceny zależą bardzo od lokalizacji i wahają się w granicach 40–70 EUR za dwójkę. Jedynek tu z reguły brakuje, można jednak wynająć „dwójkę jako jedynkę”, co kosztuje odpowiednio mniej, przeważnie ok. 30–45 EUR. Dużo łatwiej o trójkę czy czwórkę, bo najczęściej pokoje są przestronne i zostaje sporo miejsca na dostawienie łóżek. B&B to także najlepszy sposób noclegu dla rodzin z dziećmi, szczególnie małymi, za których nocleg płaci się mniej lub nie płaci się w ogóle. Jednym problemem może być fakt, że wiele struktur dysponuje przeważnie liczbą od 2–4 pokoi i w sezonie mogą być one już dawno zajęte. Poza sezonem natomiast często obowiązują promocje. Dla podróżujących samochodem polecanym rozwiązaniem jest szukanie B&B w okolicznych wioskach i na obrzeżach miast, co ma przełożenie na cenę, a przy dobrym połączeniu drogowym wcale nie utrudnia zwiedzania.
  • ▲ do góry
  • Inne formy zakwaterowania
  • Warto jeszcze wspomnieć o gospodarstwach agroturystycznych, które są niezłym rozwiązaniem, choć przeważnie droższym od B&B. Zwykle są one malowniczo położone na łonie natury, w oddali od miejskich atrakcji turystycznych. Można tu często od gospodarzy zakupić lokalne produkty, wino, oliwę i dobrze, choć niekoniecznie tanio zjeść.
    Warto pamiętać, że szczególnie w kurortach często cena noclegów zmienia się w zależności od pory roku, a swój punkt kulminacyjny osiąga w połowie sierpnia, w okolicach Ferragosto. Alternatywnym sposobem noclegu może być popularny ostatnio Hospitality Club (http://www.hospitalityclub.org) lub Couch Surfing (http://www.couchsurfing.com), organizacje skupiające ludzi goszczących się za darmo nawzajem i w ten sposób podróżujących po świecie.
  • ▲ do góry
  • Wyżywienie
  • W zasadzie wszędzie, często również w samym centrum, bez problemu znajdziemy supermarkety (supermercato), gdzie najtaniej można kupić żywność. Podstawowe produkty spożywcze są mniej więcej podobne, choć nie znajdziemy tu kefiru, białego sera i kwaśnej śmietany. Warzywa najlepiej kupować na targach (mercato) i placach, ewentualnie w pojedynczych budkach. Są tam świeższe i tańsze niż w supermarkecie. Na placach można także nabyć świeże ryby. W niektórych portowych miasteczkach,dostępne są też bezpośrednio u rybaków.
    Restauracje i trattorie są otwarte po południu w godzinach od 12.30–14.00/14.30 (czyli w godzinach sjesty, kiedy zamknięte są sklepy) oraz wieczorem od 19.00 do późna (w zimie do 23.00, w lecie często do północy i dłużej). Pomiędzy tymi godzinami możemy mieć problem ze znalezieniem czegoś innego niż sprzedawana na kawałki pizza czy kanapki. Otwarte mogą być jedynie restauracje nastawione typowo na turystów lub lokale sieciowe, jak Rosso Pomodoro (całkiem przyzwoite, typowe jedzenie).


  • ▲ do góry

Włochy wycieczki: oferty wczasów Dolomity

Zdjęcia - Włochy

Włochy zdjęcie 1Włochy zdjęcie 2Włochy zdjęcie 3
Włochy zdjęcie 4Włochy zdjęcie 5Włochy zdjęcie 6
Włochy zdjęcie 7Włochy zdjęcie 8Włochy zdjęcie 9
Włochy zdjęcie 10
Włochy - więcej zdjęć

Hotele Sella Ronda

Sprawdź oferty na: www.domy-wakacyjne.Wlochy.pl i www.domy-apartamenty.Wlochy.pl

Podróże z Grupą TravelOne.pl: wczasy i wycieczki

logo_TravelOnelogo_VillaOnelogo_SkiOnelogo_SkyOnelogo_HotelOnelogo_CarsOne